Szerzenie czci Miłosierdzia Bożego

Dusze, które szerzą cześć Miłosierdzia Mojego, osłaniam je przez całe życie jak czuła matka swe niemowlę, a w godzinę śmierci nie będę im Sędzią, ale miłosiernym Zbawicielem. (1075)

Pan Jezus, zachęcając do szerzenia czci Bożego Miłosierdzia, obiecał macierzyńską opiekę w całym życiu i w godzinie śmierci. Szczególną obietnicę dał kapłanom, mówiąc:  

Zatwardziali grzesznicy kruszyć się będą pod ich słowami, kiedy będą mówić o niezgłębionym miłosierdziu Moim, o litości, jaką mam dla nich w Sercu swoim. Kapłanom, którzy głosić będą i wysławiać miłosierdzie Moje, dam im moc przedziwną i namaszczę ich słowa, i poruszę serca, do których przemawiać będą. (1521)   

Podstawą czci Miłosierdzia Bożego i apostolstwa jest świadectwo życia w duchu tego nabożeństwa, czyli w duchu dziecięcego zawierzenia dobroci i wszechmocy Boga oraz czynnej miłości bliźniego. 

Wszystkim duszom - powiedział Pan Jezus - które uwielbiać będą to Moje miłosierdzie i szerzyć Jego cześć, zachęcając inne dusze do ufności w Moje miłosierdzie, dusze te w godzinę śmierci nie doznają przerażenia. Miłosierdzie Moje osłoni je w tej ostatniej walce. (1540) 

O Miłości wiekuista, pragnę, aby Cię poznały wszystkie dusze, któreś stworzył. Pragnęłabym się stać kapłanem, mówiłabym nieustannie o miłosierdziu Twoim duszom grzesznym, pogrążonym w rozpaczy. Pragnęłabym być misjonarzem i nieść światło wiary w dzikie kraje, by duszom dać poznać Ciebie, by dla nich umęczona umrzeć śmiercią męczeńską, jakąś Ty umarł dla mnie i dla nich. O Jezu, wiem nadto dobrze, że mogę być kapłanem, misjonarzem, kaznodzieją, mogę umrzeć śmiercią męczeńską przez zupełne wyniszczenie i zaparciu  się siebie z miłości dla Ciebie, Jezu, i dusz nieśmiertelnych. Wielka miłość rzeczy małe umie zamieniać w rzeczy wielkie. (302)

Jest moim największym pragnieniem, by dusze Ciebie poznały - żeś Ty jest ich szczęściem wiekuistym, aby uwierzyły dobroci Twojej i wysławiały nieskończone miłosierdzie Twoje. (305)

Strona główna